Σύνδεση χρήστη

Γίνε μέλος του artic.gr

Τα μέλη του Αrtic.gr έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στο forum της σελίδας μας όπου μπορούν να ανταλλάσσουν απόψεις, να συζητούν και να θέτουν ερωτήματα, να λαμβάνουν συνεχείς ενημερώσεις και προπαντός να αγοράζουν τα εισιτήρια τους σε προνομιακές τιμές από το σπίτι ή το γραφείο τους. Εξασφαλίζοντας έτσι ημέρες πριν μια θέση στην αγαπημένη τους ταινία ή θεατρική παράσταση με μία επικερδή και εύκολη διαδικασία.

Εγγραφή / Σύνδεση

Θεατρικά είδη: Το θέατρο του παραλόγου

Δημιουργηθηκε στις Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012 20:57
Κατηγορία: Προβεβλημένα Θέατρο

Θέατρο του παραλόγου, Νέο Θέατρο ή Αντί - θέατρο.

Τρεις όροι που περιγράφουν το νέο στυλ θεάτρου όπως αυτό εξελίχθητε από συγκεκριμένους θεατρικούς συγγραφείς τις δεκαετίες 1940, 1950, 1960. Οι σημαντικότεροι εκφραστές που έπαιξαν και καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του κινήματος ήταν οι : Σάμιουελ Μπέκετ, Ευγένιος Ιονέσκο, Ζάν Ζενέ και 'Αρθουρ Αντάμωβ.

 

Τον όρο "θέατρο του παραλόγου", τον οφείλουμε στον Άγγλο - θεατρικό συγγραφέα και κριτικό Μάρτιν 'Εσλιν, όπου στο ομότιτλο βιβλίο του ασχολήθηκε με το έργο των προαναφερθέντων συγγραφέων. Όταν τα έργα των συγγραφέων αυτών πρωτοπαρουσιάστηκαν δίχασαν αλλά και εξόργισαν κοινό και κριτικούς. Η δομή και η προσέγγιση των έργων  είχε κάτι το διαφορετικό, το αντισυμβατικό σε σχέση με τα ως τότε δεδομένα. Μερικά χαρακτηριστικά είναι: διάλογοι χωρίς λογική συνέχεια, επαναλήψεις, απουσία πλοκής. Σε ένα συνηθισμένο θεατρικό έργο υπάρχει μια εξέλιξη, αρχή – μέση – τέλος. Εδώ ο χρόνος και ο χώρος είναι ασαφείς και η αρχή μπορεί να είναι το ίδιο αυθαίρετη με το τέλος. Οι ίδιοι οι χαρακτήρες και οι καταστάσεις που βιώνουν είναι πολλές φορές σουρεάλ. Οι συγγραφείς που αναφέραμε, παρόλο που έχουν καταταχθεί σε αυτό το είδος, έχουν έργα με μοναδικά θέματα και τεχνικές που πηγαίνουν πέρα απ' τον όρο παράλογο. Στα μέσα του 20ου αιώνα και ιδιαίτερα μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο για πολλούς ανθρώπους και διανοητές, η ζωή είχε χάσει το νόημα της. Η βεβαιότητα, η ελπίδα, οι αξίες, οι θεσμοί και τα συστήματα είχαν καταρρεύσει. Ο άνθρωπος βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε έναν κόσμο αποξενωμένο, τρομακτικό – χωρίς λογική – βρέθηκε δηλαδή μπροστά στο παράλογο. Οι συγγραφείς λοιπόν θέλησαν να αποτυπώσουν με τον δικό τους ιδιαίτερο  τρόπο το πνεύμα της εποχής και την πραγματικότητα αυτή.

 

Σε αυτό το "αβανγκάρντ" φαινόμενο εντοπίζεται και μία κριτική απέναντι στη γλώσσα. Οι παράλογες και άνευ ουσιαστικής σημασίας συζητήσεις των ανθρώπων. Ο χλευασμός της γλώσσας της φιλοσοφίας και της επιστήμης (Samuel Beckett - “Waiting for Godot”, “Lucky's speech”). Επίσης το θέατρο του παραλόγου έχει αρκετά κοινά με την "υπαρξιακή φιλοσοφία" των Χαϊντέγκερ, Σάρτρ και Καμύ. Στο θέατρο του παραλόγου συνδυάζονται στοιχεία από την αρχαία παράδοση της λογοτεχνίας και του δράματος και παίρνουν μια νέα μορφή, όπως για παράδειγμα η μίμηση, η αλληγορία, οι συμβολισμοί, ο γελωτοποιός (κλόουν) κ.α.

 

Ως επιρροές του κινήματος θεωρούνται διάσημοι πρωταγωνιστές του βωβού ,και όχι μόνο, κινηματογράφου όπως : Τσάρλι Τσάπλιν, Μπάστερ Κήτον, Χοντρός – Λιγνός και αργότερα οι αφοι Μάρξ. Μερικοί ακόμη εμπνευστές είναι: οι σουρεαλιστές, ο Γκιγιώμ Απολλιναίρ, ο Αλφρέντ Τζαρύ, ο Λουίτζι Πιραντέλο, Στανισλάβ Βιτκίεβιτς κ.α.

 

Τα έργα των συγγραφέων του "παραλόγου" παραμένουν διαχρονικά και επίκαιρα. Ο στόχος να κάνουν το είναι το κοινό να μην εφησυχάζει. Να έρθει αντιμέτωπος με τα σκληρά γεγονότα της ανθρώπινης κατάστασης... Η πρόκληση είναι να δεχθεί ο άνθρωπος την ανθρώπινη υπόσταση με όλο το μυστήριο και τον παραλογισμό της. Η αποδοχή της, παρόλη την απαισιοδοξία που μπορεί να προκαλεί αφήνει τελικά μια αίσθηση ελευθερίας και ανακούφισης στον άνθρωπο αφού δεν χρειάζεται να ζει με ψευδαισθήσεις. Σε έναν κόσμο παράλογο το θέατρο του παραλόγου γίνεται ίσως η πιο ρεαλιστική και λογική απεικόνιση της πραγματικότητας.

 

Τέλος αξίζει να αναφέρουμε τα λόγια του ιδίου του Μάρτιν 'Εσλιν όπως αποτυπώθηκαν στο βιβλίο του: «Το θέατρο του παραλόγου αγωνίζεται να εκφράσει την λογική του για τον παραλογισμό της ανθρώπινης συνθήκης και την ανεπάρκεια της ορθολογικής προσέγγισης μέσω της ανοιχτής εγκατάλειψης των ορθολογικών τεχνασμάτων και της α-συνεχούς σκέψης».

 

 

  

 

 

Τελευταία Νέα

Κατηγορίες
Επικοινωνία
Επικοινωνήστε μαζί μας στέλνοντας email για το θέμα που σας ενδιαφέρει.

Κινηματογράφος: cinema@artic.gr
Θέατρο: theatro@artic.gr
Μουσική: music@artic.gr
Εικαστικά: eikastika@artic.gr
Λογοτεχνία-Βιβλίο: vivlio@artic.gr
Κόμικ: comic@artic.gr
Φωτογραφία: fotografia@artic.gr
Χορός: xoros@artic.gr
Επιστήμες-Πολιτισμός: science.culture@artic.gr
Γενικού ενδιαφέροντος: general@artic.gr